پروتکل اطلاعات مسیریابی (RIP) چیست؟

پروتکل اطلاعات مسیریابی (RIP)

RIP چیست:

پروتکل اطلاعات مسیریابی (RIP) یکی از قدیمی ترین پروتکل های مسیریابی distance-vector است و از hop count به عنوان واحد مسیریابی استفاده می کند. RIP برای مسیریابی، محدودیت هایی را در تعداد hop های مجاز در یک مسیر از مبدا به مقصد ایجاد می کند. حداکثر hop مجاز برای RIP پانزده می باشد که اندازه شبکه هایی را که RIP می تواند از آنها پشتیبانی کند را محدود می کند.

نکته :

Hop چیست؟

در شبکه های کامپیوتری Hop قسمتی از یک مسیر میان مبدأ و مقصد بسته اطلاعاتی است. روترها بسته های اطلاعاتی را میان شبکه مبدأ و مقصد منتقل می کند.در واقع هنگام انتقال بسته های اطلاعاتی از یک روتر به شبکه مقصد یک عمل Hop صورت می گیرد. Hop count یا تعداد هاپ ها به میانگین تعداد روتر هایی در شبکه بین مبدأ و مقصد بسته اطلاعاتی گفته می شود که بسته اطلاعاتی بایستی از آن روتر ها عبور کند.

 

RIP برای جلوگیری از انتشار اطلاعات نادرست مسیریابی، از مکانیزم‌های  split horizon ، route poisoning و holddown استفاده می کند. که در زیر به توضیح مختصری دررابطه با هر کدام می پردازیم:

ـ route poisoning : روشی است که در آن از انتقال بسته های اطلاعاتی توسط روتر که به وسیله یک سیستم نامعتبر ارسال می شود جلوگیری می کند.

ـ  split horizon : روشی برای جلوگیری از به وجود آمدن Routing Loop در روترها می باشد.

ـ holddown : روشی است که در آن از انتقال اطلاعات هنگامی که بسته های اطلاعاتی در یک مسیر پایدار نمی باشند جلوگیری می کند. به طوری که به صورت یک تایمر عمل می کند.

 

در یک پروتکل اطلاعات مسیریابی (RIP)، روترها جدول مسیریابی خود را هر 30 ثانیه بروزرسانی می کنند. در نسخه های اولیه ، جداول مسیریابی به اندازه ای کوچک بودند که میزان ترافیک قابل توجه نبود. هنگامی که شبکه ها گسترش یافتند، مشخص شد که حتی اگر روترها در زمان های تصادفی، initialized شوند، هر 30 ثانیه یک بار می تواند یک انفجار ترافیکی عظیم رخ دهد.

در اکثر محیط های شبکه، به علت همگرایی و مقیاس پذیری ضعیفی که RIP در مقایسه با EIGRP ،OSPF یا IS-IS دارد، برای مسیریابی انتخاب نمی شود. با این حال ، از آنجا که RIP برخلاف پروتکل های دیگر، نیازی به پارامتر ندارد، پیکربندی آن آسان است.

 

پروتکل مدیریت شبکه (NMP)

 

انواع نسخه های RIP و ویژگی های آن‌ها:

 

ـ RIP نسخه 1:

  • جداول مسیریابی RIPv1 هر 25 تا 35 ثانیه یک بار به روز می شوند.         
  • RIPv1 از مسیریابی classful استفاده می کند.
  • به روزرسانی های مسیریابی دوره ای، شامل اطلاعات subnet و پشتیبانی VLSM نیستند.
  • همچنین در این نسخه هیچ گونه احراز هویتی وجود ندارد که باعث می شود RIP در برابر حملات مختلف آسیب پذیر باشد.

 

ـ RIP نسخه 2:     

  • این نسخه توانایی حمل اطلاعات subnet و پشتیبانی از CIDR را دارد. 
  • حداکثر شمارش Hop، پانزده می باشد.
  • امکان احراز هویت دارد.
  • برچسب های مسیریابی نیز در نسخه RIP 2 اضافه شده است. این قابلیت باعث تمایز بین مسیرهای پروتکل RIP و مسیرهای پروتکل های دیگر می شود.

 

ـ RIPng:

RIPng در واقع نسخه گسترش یافته RIPv2 برای پشتیبانی از IPv6 می‌باشد. تفاوت‌های اصلی بین RIPv2 و RIPng عبارتند از:

  • پشتیبانی از شبکه IPv6.
  • RIPv2 بر خلاف RIPng از به روزرسانی های احراز هویتRIPv1 پشتیبانی می کند.
  • RIPng از پروتکلUDP با پورت 521 استفاده می‌کند.  

 

پروتکل اطلاعات مسیریابی (RIP) از تایمرهای زیر استفاده می کند:

  • update timer: فاصله بین دو پیام پاسخگویی را کنترل می کند و به طور پیش فرض 30 ثانیه است.  
  • invalid timer: تایمر نامعتبر مشخص می کند که یک routing چه مدت می تواند در جدول مسیریابی باشد بدون اینکه بروز رسانی شود. این تایمر را تایمر انقضا می‌نامند و به طور پیش فرض 180 ثانیه است.
  • Flush Timer: تایمر فلاش زمان بین routeهای بی اعتبار و یا غیر قابل دسترسی را کنترل و از جدول مسیریابی حذف می کند. به طور پیش فرض 240 ثانیه است که 60 ثانیه طولانی تر از تایمر نامعتبر است. این تایمر باید روی زمان بیشتری از از تایمر نامعتبر تنظیم شود.
  • Holddown Timer: این تایمر برای تثبیت route ها هنگامی که شمارش hop ها آغاز می‌شود، در ورودی هر مسیر شروع می شود. در طی این مدت، هیچ به روزرسانی برای ورودی مسیریابی انجام نمی شود. مقدار پیش فرض این تایمر 180 ثانیه است.

 
محدودیت های این پروتکل:

  • تعداد hop ها نباید از 15 تجاوز کند.
  • Variable Length Subnet Masks توسط نسخه 1 RIP پشتیبانی نمی شود.
  • دارای همگرایی(convergence) آهسته است که منجر به مشکلات زیادی می‌شود.

RIP معمولا در شبکه های کوچک از قبیل LAN یا مجموعه ای از LAN های کوچک که تشکیل یک Campus Area Network را داده اند استفاده می شود. 

 

درباره‌ی Cisco TrustSec بیشتر بدانید:

دیدگاه شما

یک دیدگاه

  1. محمد گفت:

    ممنون اطلاعات جامع و کاملی بود.

برگشت به بالا